teatr

Nie jest prawdą, że tylko osoby szczególnie uwrażliwione na doznanie artystyczne mogą odczuwać satysfakcję z wyjścia do teatru. Wszystko zależy od repertuaru. We Wrocławiu, stolicy Dolnego Śląska teatrem o najbardziej komercyjnym repertuarze jest Teatr Komedia. Od kilku lub nawet kilkunastu lat gra on kilka tych samych przedstawień, nie mniej jednak wciąż jest na nie wielkie obłożenie, nawet, jeżeli ceny biletów idą w górę. Jak sama nazwa wskazuje, wspólnym mianownikiem wszystkich rozgrywających się tam dramatów jest komedia. Są to sztuki humorystyczne i to w dość charakterystyczny sposób. Przeważnie całe przedstawienie tworzone jest na szkielecie pewnego niefortunnego zdarzenia, najczęściej związanego z relacjami męsko-damskimi. Do najczęściej granych tytułów zaliczyć można oczywiście Mayday, Mayday 2, ale także chociażby Szalone Nożyczki. Publiczność, często niemalże bezwiednie, staje się uczestnikami tego przedstawienia. Ich śmiech w odpowiednim momencie bywa po prostu wskazany. W efekcie spektakl w Teatrze Komedia budzi skojarzenie z telewizyjnymi sitcomami. [...]

Początkiem kariery aktora jest przedstawienie dyplomowe wystawiane przez studentów szkoły teatralnej. To na nim bywają reżyserzy, dyrektorzy teatrów i inni ludzie z tak zwanej branży. Przyglądają się oni absolwentom, by wybrać spośród nich tych, których teraz lub kiedyś zechcą zatrudnić w reżyserowanym filmie lub przedstawieniu. Aktor przeważnie przechodzi przez szczeble kariery od ról dalszoplanowych do głównych. Od desek teatru, w którym go ktokolwiek chce, do desek teatru, w którym on sam zechce grać. W karierze pojawia się potem miejsce na film lub na teatr telewizji. Życie jest pełne niespodzianek. I może właśnie dlatego kariery wielu aktorów wyglądają zupełnie inaczej. Czasem są to osoby, które nie mają jeszcze żadnego sposobu na życie, nie mniej jednak w jakimś stopniu interesują się pracą aktora. Właśnie dlatego zjawiają się na niektórych castinagach. Po takim castingu okazuje się, że jest rola dla danej osoby, bo pasuje do bohaterki lub z innych powodów świetnie się nadaje. Przeważnie w ten sposób, [...]

W naszej kulturze jest zakorzeniony zwyczaj, by do teatru ubierać się elegancko. Nie jest to bezużyteczny wymysł, lecz trend głęboko uzasadniony. Nie chodzi o to, by stroić się jak na premierę lub bal sylwestrowy. Na codzienne przedstawienie powinno się ubrać schludnie. Zdecydowanie nie na miejscu są jeansy i sportowe koszulki z krótkim rękawem. Tak oczywiście wygląda podejście do stroju w ujęciu klasycznym. Elegancki strój wyraża nasz stosunek do sztuki. W teatrze usobieniem sztuki są aktorzy. Ludzie, którzy ze sceny dają w stronę publiczności bardzo wiele. To, co możemy zobaczyć, to tylko część ich pracy. Opracowanie każdego gestu, wypowiedzi, każdej sceny, to wiele godzin prób i analiz. Wczucie się w daną rolę często jest okupione wielkim wysiłkiem emocjonalnym, moralnym. Właśnie dlatego do teatru warto się ubrać starannie. By poprzez strój wyrażać własny szacunek. Młode pokolenie często się przeciw temu buntuje. Nie uznaje konwenansów i ograniczeń, w związku z tym do teatru chodzi w ubiorze dobranym przypadkowo lub ubiorze codziennym, [...]

Takie pytania zadają sobie ci widzowie, którzy w teatrze mieli okazje natknąć się na rzeczy, których po tego rodzaju sztuce po prostu się nie spodziewali. Chociaż to nieco przestarzały podział, kulturę można podzielić na wysoką i niską. Teatr zaliczany jest do wysokiej kultury i sztuki. Tymczasem treść niektórych przedstawień jest daleka od wysokiej. Chodzi tu o formę wyrazu poprzez brutalne słownictwo, wulgarny język. Czasem takie sceny to po prostu eskalacja napięcia budowanego w przedstawieniu. Nie mniej jednak nie brakuje takich sztuk, w których wulgarne wypowiedzi aktorów to jedyny sposób na przyciągnięcie uwagi widza. Równie smutny jak fakt, że teatry takie chwyty stosują jest to, że ludzie się z łatwością na nie łapią. Oczywiście taki pogląd jest dość indywidualny. W końcu sztuka, nawet ta wysoka, nie ma żadnych ram i korzysta z wielu środków. [...]

Jednym z wielu elementów oddzielających kino od teatru, a może raczej teatr od kina, jest konieczność planowania swojej obecności na widowni z pewnym wyprzedzeniem. Na premierę filmu w kinie też czasem trzeba zarezerwować bilet odpowiednio wcześnie, ale w tym przypadku oznacza to maksymalnie dwa lub trzy dni. Przy tak dużej ilości funkcjonujących kin z wieloma salami projekcyjnymi, jest duży wybór godzin seansu i nie ma potrzeby kupowania biletu z wyprzedzeniem. Tymczasem w każdym mieście są przestawienia teatralne, które cieszą się taką popularnością, iż bilet na nie można zarezerwować na dwa miesiące przed przedstawieniem, czyli niejednokrotnie natychmiast po tym, jak ukaże się repertuar. By mieć pewności, że uda się wyjść na wymarzony spektakl do teatru nie wystarczy wcześniej zadzwonić i po prostu przyjść. Jeżeli zarezerwujemy bilety dwa miesiące przed spektaklem, [...]

Wiele osób zastanawia się, dlaczego większość teatralnych przedstawień rozpoczyna się o godzinie osiemnastej. Ta pora nie została wybrana przypadkiem. Przede wszystkim nastrój na teatr łatwiej jest mieć wieczorem. O tej porze ludzie są bardziej refleksyjni, otwarci na nowe wrażenia, nie działają rutynowo, schematycznie. Drugą zaletą wieczoru jest fakt, iż większość osób o tej porze ma czas wolny, a przynajmniej nie pracuje. Kończąc pracę o godzinie szesnastej można spokojnie zdążyć wrócić do domu, odświeżyć się i zacząć miły wieczór od przedstawienia teatralnego. Kiedy wyjście do teatru jest częścią wieczoru, łatwiej zrozumieć, dlaczego osiemnasta to pora skrojona na miarę. Przeważnie po skończonym przedstawieniu nie jest jeszcze za późno, by kontynuować atrakcyjnie rozpoczęty czas poprzez wizytę w restauracji lub pubie. Jeżeli natomiast przedstawienie odbywa się w dzień poprzedzający dzień pracy można spokojnie wrócić do domu i położyć się spać o typowej porze. Nie oznacza to wcale, że teatr o innych porach nie jest teatrem. [...]

Na myśl o pracy w teatrze w głowach wielu ludzi maluje się wizja zawody aktora. Nie sposób zaprzeczyć, ze to właśnie aktorzy są najbardziej widoczną częścią kadry. Tymczasem teatr to przeważnie wielka instytucja, którzy zatrudnia pracowników na bardzo różnych pracownikach. Oczywiście szczególnie istotną częścią załogi teatru są twórcy przedstawień. Wśród nich na czele reżyserzy, aktorzy, scenarzyści. Ale to nie tylko oni pracują przy przedstawieniu. Każda, zwłaszcza nowa produkcja, bardzo angażuje garderobiane, rekwizytorów, wizażystów. Ważną częścią zespoły są suflerzy, a także scenografowie, przede którymi staje wiele trudnych zadań. Nad wyglądem sceny pracują również specjaliści od oświetlenia. Przy dużych produkcjach czuwa nad nimi nawet reżyser światła. Ich praca polega nie tylko na ustaleniu, jak mają być oświetlone poszczególne sceny. Osoby te, podobnie jak dźwiękowcy, muszą być na stanowisku pracy przez cały czas trwania przedstawienia. Oczywiście to już od nowoczesności sprzętu zależy, jak wiele osób musi być zaangażowane, [...]

Większość ludzi jest przekonana, iż wyjście do teatru to nieporównywalnie większy wydatek, niż obejrzenie filmu w kinie. Takie poglądy łatwo obalić przedstawiając prostą kalkulację. Należy zacząć od zwrócenia uwagi na fakt, iż ceny biletów do kina z roku na rok są coraz wyższe. Bilety normalne są droższe od ulgowych, te na seanse w technologii 3D kosztują więcej niż na standardowe pokazy. Więcej zapłacimy również za oglądanie filmów w sobotę i niedzielę, często także w piątek. Różnicowanie dotyczy czasem nie tylko dni tygodnia, ale również pory dnia. Zasadniczo godziny przedpołudniowe są po prostu tańsze. Kiedy zdecydujemy się na kino w weekend, a wtedy większość ludzi ma wolny czas i odczuwa tego rodzaju potrzeby, jesteśmy dorośli, nie możemy liczyć na ulgi. Wybieramy film w technologii 3D. Średnia cena, jaką zapłacimy za bilet, uwzględniając cenniki większości sieci kinowych, wynosi trzydzieści złotych. Decydując się obejrzeć spektakl w teatrze nieco bardziej awangardowym, za taką sumę możemy wybrać się na przedstawienie z osobą towarzyszącą. [...]

Po tłustych latach naturalną koleją rzeczy jest nadejście lat chudych. Taką ludową mądrością nie da się jednak wytłumaczyć i uspokoić społeczeństwa, które jest zaniepokojone sytuacją materialną. Chodzi tutaj nie tylko o państwo, ale przede wszystkim o sytuację każdego gospodarstwa domowego. W znamienitej większości rodzin jest ona zdecydowanie niezadowalająca. W związku z tym wiele rodzin musi bardzo kontrolować swoje wydatki i po prostu oszczędzać. Oszczędzanie jest niezwykle trudne w obecnych czasach, ponieważ są ta czasu konsumpcjonizmu. Dźwignią tego jest oczywiście reklama. To pod jej wpływem ludzie decydują się na wydatki ponad swoje możliwości, bo przecież szczęśliwe dzieci jedzą produkty znanych marek, a do każdego prania trzeba dodać odpowiedni płyn do płukania tkanin. Żelazko i odkurzać też muszą być odpowiednie, by mąż się uśmiechał, a żona go kochała. Jakby tego było mało, biorąc kredyt zamiast spłacania rat i prowizji są ratki i miniratki. Ludzie oszczędzają więc na tym, co się da, czyli na tym, na czym łatwiej. [...]

Nie ustają dyskusje na temat wyższości teatru nad kinem. W zasadzie trudno nie zgodzić się z powszechnym poglądem, iż miejsce prawdziwego aktora jest w teatrze. Na scenie nie ma miejsca na duble i poprawki. Należy samodzielnie, stojąc z widzem twarzą w twarz budować napięcie. Łatwiej jest oszukać szklany obiektyw kamery niż drugiego człowieka. Gra w teatrze wymaga większego kunsztu niż branie udziału w filmie. Aktorzy teatralni nie mają szansy dotrzeć do tak szerokiej publiczności, jak ci, którzy występują w filmie, w związku z tym często są nieznani i powszechnie niedoceniani. Analizując polską kinematografie, aktorzy z wyższej półki wywodzą się oczywiście z teatru, a często wciąż tam występują. Nie sposób jednak być głuchym na racje drugiej strony. Granie w filmie to też sztuka. W pojęciu dosłownym i przenośnym. Oko kamery jest często bardziej precyzyjne niż oko widza na widowni. [...]